خواش یومی یی
نوروز یومه و تو خواش یومی یی         و یورت و کیه تو خواش یومی یی
نوروز یومه و مو سر حالی                                مشو اواره ایشالا واری
**************
صحرام بعد واری ایوین چه خواشو                       ریگ علمم مشت که ماشو
نوروز بر پرپولوک ایشیت و جیربو                      خوی ماس بزم ایساجیت اودو
خوی بوته اسکمیل وقیچ خواش و گپ نو        نوروز یومه و تو خواش یومی یی

چه خواش بیه
 اواجن ای سالا چه خواش بیه                                             غم و غصه و دلا کیا بیه
 اگه دستا مشت تاول جی بیه                                        اگه زحمت و سخلا وکاربیه
 اگه شوم اوگوشت بی گوشتی بیه                        اگه نیم چاشت فقط نو خالی بیه
 اگه یورت ویا خوی کرکا همه یکی بیه                         اگه وقت واری بوی پیشکل بیه
 اگه یای سیواری همه یا خرو گاری بیه              اگه شو زیمسو ویا بخاری کرسی بیه
 اگه معدن ومعدنکاری خوی کفتی و کلنگ بیه       درعوض دوسامی وهدر از اسمه بیه

  تشکر نارسینه
ابراهیمی دستت درد نکیره وپات                عجب زنارسینه خوبت ایوات
کتابی وت نیویشت کامل                       همه قصه ها غصه هاش کامل
تیوات و از معدن و معدنکاری                 از معیشت مردم و کار اشترداری
تیوات واز ظلم کاشی                              از عاقبت دزد فارس و کاشی
تیوات و از بادگیر و که گل بوم                    تیوات از پخ که ماش و کپ نو
زندت وکه تاریخ ویشته مو                              از ریباط تا انجیل ریضا یمو
از مسکنی و طالمسی و سرب نخلک     تا سنگ و گل برج وباروی قلعت
احسنت به دی همت                                              ای میره با غیر ت
راستی گو دستت درد نکیره و پات             عجب ز نارسینه خوبت ایوات

برمبم نایه
نابرمبی گو برمبم نایه                                                      مو ناخندی گو خندم نایه
مو اواجی گو نواجی نشوات                                          مو اواجی گو نواجی یک بار
ای دیونه مات هناشته سر کار                               یک زیمو بر خویم شهر آبادی بی
معدنم دارت از شیمال تا و جنوب                از مس و سیرف گیرفته تا طیلای زرد خوب
شوای مختاوی روهای آفتاوی خواش                          بیهار تابسونام خنیک و خواش
عطر کیچه ها و دلها چه خواش                                   تو یورتا بوی دمپخت که ماش
درنجیلم فصل بیهار چه شلوغ بی پا توتاش      ویچم ونوم بی از شمال خنک و خواش
نازونی گو چی گرتا گو جمعیت برشی               نازونی گو چی گرتا گو جمعیت یا بی
یکی شیوات اوت کمو نهو خواش                        یکی شیوات ایشم هیوا نهو خواش
یکی بی شهر تهرونش اوا                                           یکی بی شهر سمنونش اوا
هرچی دادم ایکیشا ویو پرو                                         هر چی دادم ایکیشا ویو دوتو
هرچی نعرم وردارت                                                                هرچی ایبرفتی مو
فاید ش ندارت و اسوتی مو مو                                 فایدش ندارت و ایسوتی مو مو

پایه  اناله

صیدای   شرشر   سرم   ورشنفت                       صیدای  غر غر  پایم  ورشنفت

خیدایا یعنی واری ایه و خک هشکم                      دوباره  سوز ابو و یاوی هشکم

دوباره مشت ابو قیچ از گل و ورگای سوز       دوباره و گل انیگه ون و وایمهای سوز

دوباره صیدای خوگ ایه پا چشمه آقا               دوباره او تگ   اشو از      جو    باغا

دوباره سوز ازینه   دشت دهن  باغو        دوباره  سوز ازینه   کوشوی هشک فامو

                صیدای همب همب او از کوه  درنجیل         دوباره  سوز  ابو    وایم  و         انجیل

ایبرفتی مو
از شو تا صحبی ایبرفتی مو                                  از غم دیری تو  ای ویشته زیمو
از روهای گو ایویشت و ابی وناگرته                   از غم دیری و چای خواش ای زیمو
از شو تا صحبی ایبرفتی مو                               از غم سر سوزی دشت و کوشو
از غیباری گو وسه و درختای مو                    از غم سیل و واریهای خواش ای زیمو
از شیکار گو ابی نهو تو کوهای مو                        از غم بی برکتی و قهر دی زیمو
از یک دس صیدا نایه خوب ازونی مو            از غم بی همتی وبی غیرتی اهل زیمو
از غم روهای ویشته گو ابی وناگرته و مو               از غم کهولت و درد سر و اسخو
 از غم دی گو چشام ناوینه گرتایه کم سو       یک طبیبم اوا گو چاقم کیره .اما کو ... 

امید
        از غم وغصه سر و خک داری                                              مو خیبر ز رونق نداری
وخوی اواجی نارسینه و خلق چیکار داری             تو گو یا و زمینه کاری نداری
نه جمعیت خوب و خواش داری                           نه او و چشمه و قینات داری
نه سوزی و باغ نار داری                                    نه کارخونه کارگاه وکار داری
نه دوستی نه رفیقی نه یار داری                    نه یک چشم بیمار خیمار داری
یکی شیوات غم نخور تا مو داری                    صی دل سوته دس و کار داری
صی دوس و رفیق و یار داری                           آبادی تو ، خوی یاری گو داری
تو صدتا معدن و معدن کار داری                       هیزارتا تحصیل کرته و یار داری
نارسینه دس و دس هم تساجم                          تو عاقیبت یا و عرش داری

 گل نار
یک تار شکسته گوشه دیوار                    یک دفتر کهنه اون کنار
یک اتاق تاریک و نم دار                               یک ادم خسته بیمار
داره با خودش یک تن تب دار        یک خاطره از دوستی گل وگلنار
از دیدن اون توی خیابون                     می شد دیونه یک مجنون
هروز تو کوچه منتظرش بود             نگاهش نگرون به راه اون بود
وقتی می دید تو کوچه گلنار جون        می شد دیونه اون مجنون
اما روزها می گذشت ونمی گفت به کسی
درد عشق و سوختن و دلواپسی
تا یک روز اومد یک نفر با دسته گل
کشتی عشق نشست به گل نه گل
بعد چند روز رسید صدای هل هل به گوش
جوونک زهر می خورد می گفت نوش
یک تن خسته اتاق نم دار یک نفر مرده کنار گیتار
رودستش خال کوبی کرده گلنار
شدم از عشق تو بیمار، بیمار